Facebook Twitter Linked-in Whatsapp

İki ay önce (mart) yayımladığım, "BENİ GÜNEŞE GÖMÜN" isimli şiir kitabımın 35. sayfasındaki yumuşacık, bir kahve-çay molası şiirimdir,

On iki yıl önce yaza olan sevgimden yazılmış, bugünkü günümüz şartlarında, bu şiirdeki "ucuzluk ve bolluk" saptamaları, malesef bu iktidar yüzünden "pahalı ve yalan" olmuş, emekçilere ve yaza adanmış bir insanın emek yüreğinden çıkmış bir yaz şiiri. / İyi okumalar.

GÜNEŞ, YAZ VE İNSAN

Yaz geldi,

Çarşıya pazara

Kavun karpuz,

Çilek kiraz vişne geldi,

Aç kapıyı, pencereyi,

Yorgan, battaniye yok artık,

Atlet, tişört çok geldi.

Kalorifer yok,

Soba yok,

Odun, kömürün

Derdi yok,

Doğalgaza gerek yok,

Güneş bile çok geldi.

Tarlaların domatesi,

Biber, patlıcan,

Salatalık, acur,

Semizotu, nane geldi,

Hepsi ucuz,

Ve çok bol geldi.

Fakirin, fukaranın,

Yoksulun, emekçinin,

Ucuza yaşadığı,

Ucuza giyindiği,

Soğuktan üşümediği

Günler geldi.

Yaz geldi,

Güneşin bereketi geldi;

Hepimizin yüreklerine,

Coşkulu aşklar geldi,

Yaz geldi.

Nisan 2013, BODRUM

 

— KÖŞE YAZISI SONU —